Οι φιλελεύθεροι λέει η έρευνα –και φαλλοκράτες, λέω εγώ-το εξηγούν λόγω άρνησης των ανδρών να παντρευτούν, ενώ οι συντηρητικοί λένε ότι είναι μια παρενέργεια της σεξουαλικής επανάστασης αλλά και αποτέλεσμα  της κυβερνητικής πολιτικής που προνοεί πλέον για τους μόνους γονείς. Όπως και να χει όλοι συμφωνούν ότι ο γάμος δεν είναι ακριβώς αυτό που ήταν κάποτε.

Οι New York Times έκαναν ένα πείραμα:  ζήτησαν σε ένα γκρουπ από ανύπαντρες μητέρες στην  Lorain, μια μικρή πόλη του Οχάιο, τους λόγους που δεν είχαν παντρευτεί τους πατέρες των παιδιών τους, και έλαβαν μια σειρά από απαντήσεις που δείχνουν ότι κι οι δύο πλευρές έχουν κάποιο δίκιο.

Οι νεαρές μητέρες πλέον δεν φοβούνται το στίγμα του διαζυγίου ή το να «ζήσουν αστεφάνωτες μέσα στην αμαρτία», και βλέπουν το γάμο ως ένα φιλόδοξο στόχο: δεν έχουν τον χρόνο να ασχοληθούν με τους εξαντλημένους συζύγους, αν δεν είναι υποχρεωμένες να το κάνουν ή αν δεν υπάρχουν «ανταποδοτικά τέλη» γι αυτό. Που θα πει, αν δεν υπάρχουν εχέγγυα ότι θα περνάνε καλύτερα στεφανωμένες από ότι όχι.

Τα πράγματα έχουν προχωρήσει,   κι εκεί που κάποιες γυναίκες, ήθελαν να παντρευτούν για να επωφεληθούν από τις φορολογικές και κοινωνικές ρυθμίσεις, που αφορούν τους παντρεμένους, πολύ συχνά πια προτιμούν να μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδιά τους, υποτιμώντας τον θεσμό του γάμου, σε ένα «απλό χαρτί».

Πολλές κυνικές απαντήσεις καταγράφηκαν, όπως «το να ζω με τον πατέρα του παιδιού μου είναι σαν να ζω με άλλο ένα παιδί» ή «αφού τα βγάζω πέρα οικονομικά μόνη μου, τι τον θέλω τον σύζυγο;»

Οι  απόφοιτοι των κολεγίων, ωστόσο, εξακολουθούν να προτιμούν να παντρευτούν πριν από την απόκτηση παιδιών, ενώ οι απαντήσεις τους, ενισχύουν περαιτέρω την άποψη, πως ο γάμος είναι μια πολυτέλεια που οι περισσότεροι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά.

«Η οικογενειακή ζωή δεν είναι πλέον ο λόγος, για το παιχνίδι του κοινωνικού ρόλου του πατέρα ή του συζύγου ή της συζύγου, είναι πιο κοντά στην επίτευξη στόχων και την προσωπική ανάπτυξη», δήλωσε ο Άντριου Cherlin, κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins.

Αυτό μπορεί να είναι ένα πρόβλημα, αφού η έρευνα έχει δείξει ότι τα παιδιά χωρίς γάμο έχουν περισσότερες πιθανότητες να είναι δυσλειτουργικά στο σχολείο, ή με συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα.

Αλλά καθώς η ιδέα του παραδοσιακού γάμου συνεχίζει να καταρρέει, περισσότερες μελέτες πρέπει να διεξάγονται – σαν κι αυτή με τις ανύπαντρες μητέρες της Lorain, που φέρνει στο φως,  πως τελικά,  τα καταφέρνουν πολύ καλύτερα, τόσο συναισθηματικά όσο και οικονομικά, από ό, τι θα ήταν αν ήταν παντρεμένες, κι ως εκ τούτου τις κάνει να αναφωνήσουν με ευκολία:

«Yes, I don’t!».

(Την έρευνα βρήκα σε ένα άρθρο του Jezebel.com)