Γλυκά. Κάθε είδους. Από προφιτερόλ σε πάβλοβα και από μακαρόν σε γαλακτομπούρεκο. Όποια μπορεί να αντισταθεί να σηκώσει το χέρι. Καμία; Οκ, χαίρομαι που συμφωνούμε. Δεν νομίζω άλλωστε να υπάρχουν και πολλά άτομα στον κόσμο που να μπορούν να πουν εύκολα όχι σε οποιοδήποτε γλυκό.

Δυστυχώς, έχω κάποια κακά νέα για όλους (ή σχεδόν όλους μας). Τα γλυκά κάνουν τον ουρανίσκο μας να γουργουρίζει από ευχαρίστηση, αλλά έχουν και τα κακά τους. Και περιττά κιλά και σάκχαρο και φθορά των δοντιών. Α, ξέχασα να προσθέσω και ένα τελευταίο. Και αποβλάκωση.

Κουτάκια, κουτάκια, κουτάκια. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, όλη μου η ζωή αποτελούνταν από χιλιάδες κουτάκια, στα οποία (νόμιζα ότι) είχα οργανώσει κάθε της πτυχή. Κουτάκια για τις σχέσεις μου, κουτάκια για τη δουλειά μου, κουτάκια για την προσωπικότητα.

Η δεκτικότητα σε νέα πράγματα και το να είμαι ανοιχτός σε νέες προτάσεις ήταν για μένα άγνωστες λέξεις από ιερές βέδες της Ανατολής. Προτού προλάβει ο οποιοσδήποτε να ψελλίσει κάτι που δεν ανταποκρινόταν στα κουτάκια, το «όχι» εκτοξευόταν από τα χείλη μου σε κλάσματα δευτερολέπτων και η απόρριψη ερχόταν χωρίς δεύτερη κουβέντα. Σου θυμίζει κάτι αυτό; Κάποιες πτυχές του εαυτού σου; Ή μήπως το σύνολό του;

Το να μην είσαι ανοικτή και δεκτική στη ζωή σου μπορεί να έχει άπειρες αιτίες. Πρώτη και κύρια, η τάση σου να τα ελέγχεις όλα. Αν χάσεις τον έλεγχο ακόμη και στο παραμικρό κομμάτι της ζωής σου, αισθάνεσαι ταχυπαλμία, τον κόσμο να χάνεται γύρω σου και εσένα να μην μπορείς να σταθείς στα πόδια σου. Για αυτό και τρελαίνεσαι όταν οι φίλες σου σου προτείνουν να παραγγείλετε από το διπλανό σουβλατζίδικο από αυτό που έχεις πάντα συνηθίσει, κάνοντάς τις να πιστέψουν ότι είσαι τρελή…

Μαζί με τον απόλυτο έλεγχο, χεράκι χεράκι πάει η ανασφάλεια. Για ποιο πράγμα; Για τα πάντα. Ανασφάλεια ότι θα χάσεις το πάτημα και τη σιγουριά σου.

Το mail ήταν πάνω πάνω στη λίστα των εισερχομένων μου και έβγαζε μάτι. Μόλις είδα τον αποστολέα, δαγκώθηκα. Ο νέος πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών της σχολής μας, ο οποίος διαδέχτηκε εμένα.

Ήταν αυτό ακριβώς που φοβόμουν. Το επόμενο Σαββατοκύριακο (για το οποίο είχα μόλις κανονίσει εκδρομούλα) θα γινόταν σε γνωστό ξενοδοχείο Συνεδρίαση του Συλλόγου και «ως πρώην πρόεδρος επιβάλλεται να είσαι εκεί, το καταλαβαίνεις αυτό, έτσι;» Αφού βλαστήμησα την τύχη μου, αποφάσισα απρόθυμα ότι μάλλον έπρεπε να ξεχάσω εξοχές και τα τοιαύτα, και να προετοιμάζομαι για το πιο βαρετό Σαββατοκύριακο της ζωής μου.

Έλα όμως που τα πράγματα εξελίχτηκαν διαφορετικά. Η Φωτεινή, συνάδελφος στη δουλειά, με είδε κακόκεφο και με ρώτησε τι είχα. Μόλις της είπα, με κοίταξε λες και κατέβηκα από τον Άρη και μου είπε με το πιο φυσιολογικό ύφος του κόσμου: «Και γιατί σε απασχολεί; Πες ότι δεν μπορείς και καθάρισες! Και στα παλιά σου τα παπούτσια τι θα πουν οι άλλοι!»

Η γνώμη των άλλων είναι ένα καθοριστικό στοιχείο, που πάντα επηρεάζει τις αποφάσεις όλων μας, λιγότερο ή περισσότερο δεν έχει σημασία. Ακόμη και να μην το παραδεχόμαστε, όλοι έχουμε το διαβολάκι κατσικωμένο στο αυτί μας να ψιθυρίζει «τι θα πει ο κόσμος;» Αποτέλεσμα; Κάνουμε πράγματα που πολλές φορές δεν θέλουμε και πιεζόμαστε χωρίς λόγο. Έτσι, και οι ίδιοι χαλιόμαστε και την υγεία μας καταστρέφουμε και άκρη δεν βγάζουμε.

Ένας σοφός είχε πει παλιά ότι αν σταματήσεις να αλλάζεις, τέλειωσες. Ένα παλιό αστείο όμως λέει ότι για να αλλάξει μια λάμπα ένας ψυχολόγος, πρέπει να θέλει κι η λάμπα να αλλάξει. Βασικό κομμάτι του να θες να αλλάξεις είναι να επιθυμείς πραγματικά μια αλλαγή στάσης από μέρους σου απέναντι σε συγκεκριμένες συμπεριφορές, για τις οποίες έχεις καταλήξει πως δεν σε ωφελούν, σωστά; Για παράδειγμα, αν καπνίζεις και δεν σκεφτείς το λόγο για τον οποίο ο κίνδυνος που διατρέχεις κάνει την απόλαυση που παίρνεις από το πάφα πούφα, ένα μηδενικό, ε δεν πρόκειται να το κόψεις ποτέ, στο εγγυώμαι.

Έχεις σκάσει από το φαγητό. Έχεις φάει πολύ περισσότερο από το κανονικό και παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν ακόμη ορισμένα κομμάτια πίτσα στο τραπέζι, τα οποία μοιάζουν να σου φωνάζουν «φάε με, φάε με, φάε με!» Μπορεί να αισθάνεσαι σαν την Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων, βέβαια, αλλά το γεγονός είναι ένα. Πρέπει να συγκρατηθείς ειδάλλως, όχι μόνο δεν θα ψηλώσεις, αλλά θα γίνεις και τετράπαχη, κάτι που δεν νομίζω ότι το θέλεις και τόσο…

Ο αυτοέλεγχος είναι ένα πράγμα που όσο εύκολα το ξεστομίζουμε, τόσο δύσκολα το εφαρμόζουμε.

Είσαι από τους τύπους που ποτέ δεν είναι ευχαριστημένοι από το σημείο στο οποίο βρίσκονται; Πάντα κοιτάς το επόμενο και εύχεσαι να ήσουν σε αυτό θα ήσουν πολύ καλύτερα από ότι τώρα; Welcome to the club. Μόνο που, όπως ήδη θα ξέρεις, ακόμη και να φτάσεις στο επόμενο βήμα, όπως ήθελες σαν τρελή πριν λίγο καιρό, θα σου φανεί πολύ λίγο και θα θες να προχωρήσεις στο αμέσως επόμενο.

Το να μην είμαστε ικανοποιημένοι από κάτι που ζούμε μπορώ να το θεωρήσω και φυσιολογικό. Άντε, και το να κυνηγάμε το κάτι παραπάνω ή καλύτερο. Το να μην είμαστε ωστόσο ευχαριστημένοι με τίποτα και να θεωρούμε πάντα ότι το καλύτερο είναι μπροστά,

Ακαταστασία. Μπορεί αν μη σου λέει πολλά, γιατί είναι μέρος της καθημερινότητάς σου. Δεν ξέρω και πολλούς νέους ανθρώπους που να είναι το απαύγασμα της τάξης και της ισορροπίας, οπότε η ακαταστασία μπορεί να σε ενοχλεί μόνο όταν σε επισκέπτεται η μητέρα σου και φρικάρει που βρίσκει το σπίτι σου άνω κάτω ή το παντελόνι στο τραπέζι της κουζίνας.

Κι όμως! Η ακαταστασία και η ανοργανωσιά μπορεί να σε επηρεάσει πολύ περισσότερο και βαθύτερα από ότι και εσύ η ίδια πιστεύεις, και μάλιστα σε σημαντικότατους τομείς της ζωής σου. Τότε είναι που έχεις πέσει στην παγίδα της ακαταστασίας, από την οποία δεν είναι και τόσο εύκολο να ξεφύγεις… Η ακαταστασία μπορεί να σε μπερδεύει, να σου ρουφάει όση ενέργεια διαθέτεις και να σαμποτάρει κάθε πιθανή και απίθανη πράξη που βάζεις μπροστά.

Θες τρία ενδεικτικά παραδείγματα για να το καταλάβεις καλύτερα; Ας πιάσουμε χωρίς πολλή πολλή σκέψη τρεις τομείς της καθημερινότητας, όπως οι σχέσεις, η καριέρα και η προσπάθεια απώλειας βάρους.
Αναφορικά με τις πρώτες, κάνε στον εαυτό σου τις τρεις απλές ερωτήσεις:

Ναι, το ξέρω, θα έχετε διαβάσει τις άπειρες δίαιτες και μεθόδους για να χάστε κιλά σε χρόνο dt. Ναι, οι περισσότερες από αυτές είναι αναποτελεσματικές για να μην πω και επικίνδυνες. Ναι, ακόμη κι αν λιμοκτονήσατε, τη βγάζατε με ένα μαρουλόφυλλο κάθε μέρα και χάσατε τα ρημαδοκιλά, τα ξαναπήρατε στο διπλάσιο πατ κιουτ.
Όλοι ξέρουμε ότι μία ισορροπημένη και προσεκτική διατροφή είναι ο πλέον κατάλληλος και αξιόπιστος τρόπος για να κρατήσεις τη σιλουέτα σου και αν απαλλαγείς από τα περιττά κιλά που σε ταλαιπωρούν. Κι όμως, υπάρχει μία μέθοδος για να χάσεις 5 κιλά σε 5 μέρες, δηλαδή να ξεκινήσεις τη Δευτέρα και το Σκ να βγεις έξω με 5 κιλά λιγότερα!
Και δεν στηρίζεται ούτε σε χάπια, ούτε σε λιμοκτονία, ούτε σε άλλες υπερβολές. Ανάλογα πάντα και με το σωματότυπο και το μεταβολισμό κάθε μίας από εσάς, υπάρχουν 10 μαγικά tips που θα σας κάνουν κυριολεκτικά άλλο άνθρωπο στο ελάχιστο αυτό χρονικό διάστημα:

Κόψε το νάτριο
Και εννοώ το αλάτι! Δραστικά, άμεσα, αποτελεσματικά! Το αλάτι eυθύνεται για την κατακράτηση μεγάλου μέρους των υγρών του σώματός σου. Αν το περιορίσεις, θα αρχίσεις να τα αποβάλλεις από τον οργανισμό σου και, καλά το κατάλαβες, να ξεφουσκώνεις. Και επειδή πολλά έτοιμα προϊόντα, όπως τα δημητριακά για παράδειγμα, έχουν πολύ αλάτι ήδη μέσα τους αντικατάστησέ τα με κάτι άλλο, όπως γιαουρτάκι.